Zo namen we afscheid van pastoor Amand in Scheldewindeke en Balegem.

Zo namen we afscheid van pastoor Amand in Scheldewindeke en Balegem.  

Huldevieringen, eerst in Anker-Oosterzele 's anderdaags in de Centrumkerk, vorig weekend bij ons in Windeke en de dag erna, in Balegem.

Zaterdag 25 augustus  ( Meer foto's klik hier)

Onze herder kennende, bescheiden als hij is, zal wel gedacht hebben dat al dat wierrook zwaaien stilaan mag ophouden.

Neen mr. pastoor, je ontsanpt er niet aan, want al dat eerbetoon en vieren is uit pure DANKBAARHEID voor al wat je voor ons betekende, persoonlijk en in de parochie.

Voor jong en oud, voor zieken en gezonden, met je wagen of met je fiets door weer en wind. Je was er. Op u kon men rekenen zoals de spreuk aan 't altaar zegt ;"Mens onder de mensen"

Je leerde ons op jouw tempo bidden, traag maar bewust, van art tot Hart. Want je bent een man van gebed, een mens met vele gaven, bescheiden, maar overal aanwezig, niet in het minst bij de zieken, thuis, in kliniek of home. Ze lagen je nauw aan het hart. Want je hebt zelf een groot hart.

Gemak en comfort staan niet in je catechismus. Geven en meedelen, jezelf geven, dat ben jij ten voeten uit.

In elke vergadering, elke ontmoeting was je aanwezig met je aandachtig luisteren en brede kijk opkerk en wereld. Daar zal de Charles De Foucauldbeweging wereldwijd wel voor iets tussen zitten. Hartverwarmend om te zien ook hoe jij met kinderen kon omgaan, want ook met de scholen had je prima contact.

Overvloedige tranen zagen we in de dankviering niet vloeien, maar velen hadden een krop in de keel en werden stil. Met Wim De Craene zal je nu tot zeggen: "Nu laat ik je los Windeke en al mijn parochies, van hieraf moet je gaan, met vallen en opstaan. Maar ga!

De realiteit begint nu pas ten volle tot ons door te dringen en zal hard aanvoelen wat een parochieherder op weg met zijn kudde, ten volle betekende.

Pessimistisch mogen we de toekomst niet inzien. Gelukkig zijn er heel wat diakens, ook bij ons. We zijn ervan overtuigd dat zij nu, samen met de gemeenschap, hun schouders zullen zetten onder wat eens zo liefdevol werd opgebouwd.

Een beetje zoals bij de eerste christenen, en al zovele jaren in demiissies. We bidden nu verder met u mee, ja zeker, maar ook voor upastoor Amand, dat de Heer u overvloedig mag zegenen, daar bij Maria in Kerselare en bij de gevangenen. Ook hen zal je heel nabij zijn, daarvan zijn we overtuigd.

En wat wij hopen is: dat ook jij ons niet vergeet, want de deur van elk van ons zal als tevoren; altijd voor u open staan.

Met een dankbaar hart van al uw parochianen. 

Zondag 26 augustus. (Meer foto's klik hier)

Het is drukker dan gewoonlijk iets over 9u. aan de kerk van Balegem.

I het portaal begroet pastoor Amand, zoals altijd, de parochianen. Sommige gesprekjes duren dit keer iets langer.

Voor het altaar: een feest van zonnebloemen, achter het altaar zit het St-Martinuskoor klaar. Terwijl het koor het eerste lied zingt, komt pastoor Amand samen met diaken Tom en de misdienaar van achteraan de kerk naar het altaar toe, gevolgd door vertegenwoordigers van de verenigingen, die elk een vlag meedragen.

Dat geeft alleszins een feestelijke, wat plechtige tint aan de viering. Dit wordt een eucharistieviering, anders dan andres.

Het welkomstwoord wordt uitzonderlijk niet uitgesproken door de pastoor maar door de lector.

Tijdens de consecratie stellen de verenigingen hun vlag voor het altaar op. Alle verenigingen zijn vertegenwoordigd.

De bezinning na de communie is een toepasselijke, zelf gexchreven tekst door een lid van de parochieploeg: beklijvende woorden van dank en afscheid maar ook van hoop.

In haar dankwoord op het einde van de viering spreekt de voorzitter van de kerkraad de hoop uit dat er nog geregeld weekendvieringen in de St-Martinuskerk zullen zijn.

Daarna volgt een spontaan, lang en wrm applaus voor pastoor Amand, die ondertussen zijn geschenken in ontvangst neemt.

Na het laatste lied is het applaus terecht voor het koor.

De pastoor verrast ons met de boodschap dat hij op zondag 2 september nog een eucharistieviering zal opdragen in de kerk.

En tot slot was er nog een receptie, een ontmoetingsmoment, in de Vije Basisschool "de Wegwijzer"