Schoolgaande jeugd, juf en ouders aan het woord!

Schoolgaande jeugd, juf en ouders aan het woord!

Heel wat kinderen, jongeren en ouders werken nog steeds van thuis uit. Hoe ervaarden zij deze periode? Voor sommigen is de school open gegaan. Wat is er voor hen en voor de leerkrachten veranderd?
Tijd dus om al deze mensen even aan het woord te laten en hun visie te laten geven over deze speciale tijd.

Ik ben Elise en zit in het 2de leerjaar.
De werkperiode thuis vonden ik, mijn broer Seppe en zus Jynthe na een tijdje niet meer zo aangenaam. Toen ik naar school mocht vond ik dit heel spannend, want ik zag mijn juf en vriendjes terug, ook al was dit maar met een halve klas. Ik mag op maandag en dinsdag naar school. Voorlopig heb ik rekenen, spelling, taal en tekenen gehad. Daar wij niet op boerderijklas konden, is de boerderij naar onze school gekomen. De juf was de boerin en wij waren de boerderijdieren (en zo kleedden we ons ook!). Ik ben een kip en mocht dit dan ook leren tekenen. Verder kreeg ik nog steeds opdrachten via e-mail van de juf met o.a. het oefenen van de maaltafels. Mijn broer en zus vinden het heel jammer dat zij toen nog niet naar school mochten, maar nu zal alles veranderen, want zij mogen vanaf 8 juni ook terug naar school. Seppe voor 2 dagen en Jynthe mag 4 dagen. Ze zijn superblij!
Als ouder was het ook niet altijd zo eenvoudig. Ik werkte van thuis uit en daar mijn man werkt  in de Bijzondere Jeugdzorg, moesten de kinderen het opgelegde rooster goed volgen. Doordat ze weinig vrienden zagen, werkten ze elkaar al eens meer op de zenuwen. Toch ik kreeg van mijn drie schatten op moederdag een mooi kunstwerk, waarbij de papa zich wel erg mee bezig gehouden had om zeker te zijn van een prachtig resultaat!Maartje en Bram zitten beiden in het 6de middelbaar. 
Hoe verliep hun werkperiode thuis en hun terugkeer naar school. Wat met de eindexamens? Wat vonden ze het ergst? Wat ervaren zus(sen) en broer(s) nu? Hoe is de relatie in het gezin? En wat met de jeugdbeweging?

De werkperiode thuis verliep heel goed. We kregen zelfs meer leerstof te zien dan op school. Ik kan me thuis ook beter concentreren.
Omdat ik in het laatste jaar zit mocht ik normaal naar school, maar mijn school vertelde ons dat de maatregelen niet haalbaar waren. Ze vonden dat het  les krijgen thuis en het online lesgeven zeer goed verliep, daarom blijven we zo verder werken. Ik krijg van bijna elk vak 1 taak per week. Zo kreeg ik als opdracht een kunstwerk te maken over een situatie tijdens mijn inleefweek bij ergotheraphie. Tijdens deze sherborne-therapie moesten de kinderen een treintje maken en zich verplaatsen naar een hogere verdieping. Iedereen stond klaar, maar één kind bleef op de grond zitten. Door naar hem te lachen stond hij plots recht en nam mijn hand stevig vast, om nooit meer los te laten! Zo stapten we samen de trap op. Deze verbondenheid wou ik met onze handen uitdrukken en, in vergelijking met het werk van Rodin, ook kleurrijker om de emoties en de speelsheid van het kind te benadrukken. De blauwe kleur geeft vertrouwen weer; groen het evenwicht en veiligheid en bruin stabiliteit en betrouwbaarheid. De kleine schijfjes laten zien dat je met kleine stapjes moet vooruitgaan.
De helft van mijn examens gaan niet meer door. Ik heb voornamelijk examens van de hoofdvakken en enkele bijvakken. Natuurlijk weegt mijn eindwerk dit jaar het meeste door. Ik heb in totaal nog 5 examens, waarvan er 1 online doorgaat met een tijdslimiet en met webcam. 
Ik vind het erg dat mijn proclamatie niet normaal doorgaat, dit is nochtans een moment waar je fier kan zijn op je prestaties. Waarschijnlijk zullen we dit gewoon moeten afhalen. Ook mijn eindejaarsreis naar Barcelona ging niet meer door. Dit vond ik echt heel jammer, want zoiets kan je maar één keer meemaken. Ik had er zo naar uitgekeken!
Mijn zus zit in het 3de middelbaar en mocht nog niet naar school. Zij krijgt per dag een taak en ook een aantal lessen online. Zij wilt vooral haar vriendinnen terug zien, die ze heel erg mist. Misschien lukt het wel om nog 1 dag naar school te kunnen vanaf juni.
Met mijn ouders heb ik een sterkere band gekregen, omdat ik nu veel meer thuis ben en hen meer zie. We doen veel meer dingen samen, zoals fietsen en gezelschapspelletjes...
Ik ben ook leidster van de speelclub bij Chiro klimop Bottelare.
Wij hebben met de ouders een whatsappgroep opgericht. Elke zaterdag sturen we een opdracht door. Zij moeten dan een filmpje of foto maken en dit terugsturen naar ons. Zo moesten ze bijvoorbeeld een emmer water over hun hoofd gieten, wat zalig was bij het warme weer en dus veel succes had! Ook hebben we reeds een aantal noodsituaties uitgewerkt voor ons kamp. Je hebt een band opgebouwd met de kinderen uit je groep en je kijkt er al een heel jaar naar uit. Dit zal nu met een groep van 50 kunnen doorgaan, maar met speciale voorwaarden. Toch een positief punt om naar uit te zien!

Bram

Bij mij op school hadden de leerkrachten elk hun eigen methode. De ene gaf eerst live- of een video-les, waarna we zelfstandig de oefeningen uit ons werkboek maakten. De andere deelde een ingesproken video waarna we vragen konden stellen tijdens de live les. Tijdens deze lessen zagen en spraken we met elkaar via de computer. Nog anderen gaven opdrachten die we zelfstandig moesten maken en inscannen om dan terug te sturen naar de leerkracht. Ze gaven de verbeterde oefeningen terug of je kreeg de oplossingen zodat we die zelf konden verbeteren. Het was leuk omdat je zelf kon plannen wanneer je welke taken maakte. Volgend jaar, als ik hoger onderwijs doe, moet ik dit veel doen. 
Op vrijdag 15 mei mocht ik terug naar school, met mondmasker aan. Ik vond het wel spannend. 
Ik ga naar school op dinsdagnamiddag en vrijdagvoormiddag met maar een deeltje van mijn klas. De anderen zien we niet omdat zij op andere momenten pauze hebben. We krijgen onze hoofdvakken. Dit zijn wiskunde, biologie, fysica, chemie en Nederlands. Thuis blijf ik opdrachten krijgen. 
We hebben een eindexamen maar men noemt dit nu eindtoetsen omdat dit minder meetelt dan een examen. We krijgen van 4 hoofdvakken een eindtoets. Het is goed dat we dit nu al weten zodat ik me al kan voorbereiden. 
De proclamatie komt er op een alternatieve manier. Ik keek ook wel uit naar de Romereis, een echte traditie op SFI, die jammer genoeg nu niet doorgaat.
Mijn broer heeft er geen probleem mee dat ik naar school ga en voor het plannen van zijn opdrachten help ik hem mee. Samen zijn we sterk!
Mijn ouders zijn allebei blijven werken tijdens de lockdown. Ze moedigen ons aan. Ze zijn een echte steun. 
Ik ben lid van de KAJ. De activiteiten zijn gestopt. Dat is jammer want ik mis mijn vrienden. 
Maar het kamp zal waarschijnlijk doorgaan. Ik kijk er wel naar uit!

Hoe ervaren de ouders deze coronatijd met hun kinderen? Hoe gaan zij ermee om?
Wij merken dat de coronatijd ons dichter bij elkaar gebracht heeft.  Doordat het sociaal leven letterlijk stil gevallen is, hebben we meer tijd over voor elkaar.  We voeren meer gesprekken, koken samen, spelen spelletjes en hebben al heel wat afgelachen thuis.  Onze band is hierdoor enorm versterkt.  Het doet je ook eens stil staan bij wat echt belangrijk is in het leven!  Onze kinderen zijn heel zelfstandig en plichtsbewust.  Elke dag maken ze eerst hun schoolwerk en daarna komt de ontspanning.  Ze helpen ook een handje mee in het huishouden, waardoor we meer tijd over hebben voor elkaar om leuke dingen samen te kunnen doen.

Hoe verliep alles in de kleuter- en lagere school? Wat gebeurde er met moederdag? Wat doe jij als juf?

Voor moederdag mailde ik de papa’s om een foto van de mama met haar kleuter mij door te sturen. Hiermee maakte ik een leuk filmpje en postte dit als verrassing op de Blog van mijn klas. Ik vroeg de papa’s om hun kleuter ook een mooie tekening te laten maken van hun mama.  Aan de achterzijde konden ze het gedicht, dat ik naar hen doorstuurde, erop kleven.
We bespraken met ons team dat we voor Moeder- en Vaderdag géén geschenkje zouden laten maken omdat nog niet alle kinderen naar school konden gaan. Op 21 juni willen we een Ouderdag houden, waarvoor we dan een mooi geschenk maken. Dit zal nu lukken daar we vanaf 02 juni terug mogen opstarten. Het wordt spannend voor iedereen!

Hoe verliep onze opvang voor de start van de scholen?
Op school werden er 3 opvangbubbels gemaakt.  Elke bubbel had zijn kleur.  Op de speelplaats waren er vakken opgedeeld per kleur, waar de kinderen in konden spelen. Voor de jongsten was het moeilijk om de 1,5 meter afstand te bewaren.  In het begin was het voor de kinderen wel wat aanpassen om alle regels te onthouden, maar na een week kenden ze al goed de routines: naar het toilet gaan, handen wassen, vertrekken met de boekentas naar “hun gekleurde bubbel”, verspreid aan de tafels op een kruisje gaan zitten.  De kinderen van de lagere school startten toen met hun taken, de kleuters speelden met hun eigen meegebracht speelgoed of met het speelgoed van de school of met een opdracht die de juf voorzag. Maar nu verandert de hele situatie omdat wij met de kleuters volledig opstarten vanaf 02 juni 2020.
 
Les geven via computer voor mijn kleuters.

We zorgden elke dag voor een dagschema dat de kleuters op de Blog konden volgen.  In het filmpje zat telkens een opdracht verwerkt voor die dag.  Daarnaast zorgden we nog voor 3 activiteiten.  We werkten met thema’s.  Zo werkten we bv. het boek “De knuffelkoningin” uit voor Moederdag.  Maar we wilden de kleuters nog meer betrekken bij het kiezen van de thema’s.  Daarom stuurden we een mailtje naar de ouders om ons te laten weten waarover hun kleuters meer wilden weten of wat ze in hun spel speelden.  Zo kwamen we tot een heus ideeën-web waarmee we aan de slag gingen. Één van de thema’s was “mijn restaurant”. Ik leerde hen hoe ze worstenbroodjes konden maken, wat goed werd opgevolgd zowel met de mama’s als met de papa’s.
Iedere woensdag hielden we een ‘meet’ met de kleuters.  We verdeelden de kleuters in 4 groepen zodat ze elk iets persoonlijks aan de vriendjes en de juf konden vertellen. We voorzagen ook telkens een activiteit zoals een quizje of een challenge: bv. zo snel mogelijk een bepaald voorwerp zoeken in hun huis, of we vertelden een verhaal.  In het begin kon ik een kindje uit de klas niet bereiken.  Ik informeerde dan eens bij de ouders of het te moeilijk was om deel te nemen of hadden ze mijn mail niet ontvangen, maar daarna verliep het vlotter.
Sommige ouders vonden het heel goed dat ze een dagschema konden volgen.  Voor anderen was dit een stukje moeilijker, maar zij pikten dan hier en daar een activiteit uit.  Voor nog anderen was het niet haalbaar omdat ze moesten werken.  Maar over het algemeen hadden we heel tevreden ouders.
Ik wou héél graag terug ‘live’ les geven, want ik miste die verwonderde blikken, het enthousiasme van mijn kleuters, maar vooral ook hun vele knuffels!  Nu we de school terug mogen openen, ook al is dit met veiligheidsmaatregelen, geeft het mij een fantastisch gevoel zodat we toch een mooi einde aan het schooljaar kunnen breien! Ik zie er al naar uit!

Marleen