Bidden wij dat wij mogen groeien in eensgezindheid en hartelijkheid, gesterkt door de heiligen die wij samen vieren
Samen rond de H. Agatha, de H. Aldegondis en de H. Apollonia
Dankbaar samenkomen
Op zondagochtend 8 maart kwamen we als parochiegemeenschap samen in het mooie kerkje van Landskouter voor een bijzondere viering ter ere van drie heiligen die al generaties lang in onze streek worden vereerd: Agatha, Aldegondis en Apollonia.
Na een donkere periode brak precies die dag het licht door. De zon scheen warm en helder en vulde de kerk met een zacht, bijna feestelijk ochtendlicht. Het voelde als een onverwacht geschenk dat ons hart verwarmde en ons dankbaar maakte om opnieuw samen te mogen zijn — als één parochie, verbonden met elkaar.
Deken Yvan en diaken Peter gingen de viering voor. Het werd een mooie en diep rakende viering: eenvoudig, warm, gedragen door samenwerking en verbondenheid. Iedereen zong en bad met volle overtuiging mee, wat ons een sterk gevoel van samenhorigheid gaf.
Eén parochie, één gemeenschap
Deken Yvan heette ons van harte welkom en benadrukte hoe bijzonder het was dat we uit de verschillende kerkplekken van onze parochie samenkwamen. Het voelde als thuiskomen in een groter geheel. Bij de intrede klonk het krachtig: “Vrede voor jou, hierheen gekomen …”
In zijn homilie verwees hij naar de woorden van Jezus in het evangelie: “Gij zijt het zout der aarde. Gij zijt het licht voor de wereld.” Hij legde op een heel eenvoudige en verstaanbare manier uit hoe sterk die beelden zijn. Zout geeft smaak, kracht en bewaarkracht. Licht wijst de weg, verwarmt en maakt zichtbaar. Zo worden ook wij uitgenodigd om iets van die smaak en dat licht in de wereld te brengen — niet door grote daden, maar door kleine gebaren die het leven van anderen net iets warmer en menselijker maken.
Zout en licht zijn betekent zoeken naar evenwicht: bewaren wat goed is, loslaten wat voorbij is, smaak geven aan het leven zonder de realiteit uit het oog te verliezen. Als we daarin slagen, al is het maar een beetje, dan voegen we iets toe aan deze soms kleurloze wereld.
De kracht van drie heiligen
Agatha, Aldegondis en Apollonia worden al eeuwenlang in onze streek vereerd. Elk van hen heeft een eigen verhaal, een eigen moed, een eigen geloof dat tot vandaag mensen inspireert en houvast biedt.
Aldegondis, vereerd in Lemberge, staat voor eenvoud en trouw.
Agatha, patrones van Landskouter, herinnert ons aan standvastigheid en innerlijke kracht.
Apollonia, vereerd in Munte, is een teken van volharding en vertrouwen.
Hun levens zijn verschillend, maar hun boodschap is dezelfde: geloof kan dragen, verbinden en richting geven - ook vandaag.
Een viering om te koesteren
Het werd een viering die we nog lang zullen meedragen: warm, sfeervol en vol dankbaarheid. Maar vooral voelden we dat we samen één parochie vormen -verschillende kerkplekken, één gemeenschap, één hart.
We gingen naar huis met een blij en dankbaar gevoel, en met de overtuiging dat we samen echt licht en zout mogen zijn voor elkaar en voor de wereld om ons heen. Een viering die ons niet alleen samenbracht, maar ons ook opnieuw deed beseffen hoe waardevol verbondenheid is - in geloof, in gemeenschap, in eenvoud.
Deken Yvan vertrouwde ons toe dat de drie heilige vrouwen die we die dag herdachten ons tot gids en steun kunnen zijn. Tenslotte wenste hij ons een “smakelijk geloof”: eenvoudig, warm, hoopvol - vol licht voor elkaar en voor de wereld.
Bernadette
