Robert, 45 jaar in dienst van de parochie Oosterzele

Robert, 45 jaar in dienst van de parochie Oosterzele

In de polyzaal ‘ De Appelaar’ hadden we een afspraak, coronaproof met Robert Lootens.

Robert is - als inwijkeling - een goed gekende Oosterzelenaar die meer dan 45 jaar als vrijwilliger heel veel werk verricht heeft in De Parochiale Kring, het verenigingsleven en in de kerk.
Een reden voor ons, redactie K & L, om met hem over zijn leven en werk te praten.

Robert werd in 1936 geboren in Merendree, een dorp waar in 1946 de Vlaamse poëziedagen gesticht werden door Basiel De Craene, priester, dichter. Dit cultureel evenement heeft hem onmiddellijk aangetrokken. Hij zong er cantates met het kinderkoor uitMerendree.
Zijn vader, die tot zijn 85ste misdienaar is geweest, was handelsreiziger met naaimaterialen. Hij kwam geregeld in Oosterzele en leverde o.a. bij mevr. Latoir op 't Dorp en in ‘het Tonneke’ op Smissenbroek.

Het toeval wil dat Roberts zussen tijdens vakantiekampen met jonge-ren aan zee, Christiane De Moor uit Oosterzele leerden kennen. De contacten tussen de families werden nauwer en zo kwam Christiane regelmatig op bezoek bij de vrien-dinnen in Merendree.
Robert trok op 16 -jarige leeftijd naar Brussel om er onder leercontract als bakkersgast te werken. In 1956 begon hij aan 22 maand durende legerdienst. Door de bezoeken van Christiane bij haar vriendinnen in Merendree, leerde Robert haar kennen.
Na zijn legerdienst trok Robert opnieuw naar Brussel, volgde er avondles om zich te vervolmaken als bakker-banketbakker. Het was een heel drukke periode voor hem, met een minimaal aantal uren nachtrust.

Robert en Christiane trouwden in 1963 en namen samen de zaak over van zijn werkgever. De brood- en patisserie bakkerij bouwden ze uit tot een zeer goed draaiende bakkerszaak.
In 1977 liet Robert om gezondheidsredenen zijn zaak over en verhuisde naar zijn nieuwgebouwde woning in de Groenweg in Oosterzele. Sedertdien is hij inwoner van Oosterzele.

In de jaren ‘70 was de Parochiale Kring naast het gemeentehuis in volle bloei. Na de zondagsmis was De Kring heel populair: er werd gekaart, men ging er biljarten, en er werd natuurlijk ook een pintje gedronken.
Ook Robert ging naar de Kring en genoot er van de gezelligheid en de sociale contacten. Het was wat men nu “netwerking” noemt.

Op een dag, toen Robert in zijn tuin aan het werken was, kwam onderpastoor Roger Eeckhout voorbij en hield halt, hij wilde “iets vragen”. Al vlug bleek dat hij Robert wilde inschakelen als vrijwilliger in de Kring.
Robert was nog jong, had veel tijd en twijfelde niet lang om in te gaan op die vraag.
Hij hielp eerst bij de koffietafels van de gepensioneerden, daarna kwam hij in het bestuur van de bond voor gepensioneerden (nu Okra) en werd vaste barman en lid van de vzw Parochiale Kring. Later werd hij ook bestuurslid van Ziekenzorg (Samana) en de biljartclub.

Zijn zorg voor De Kring was enorm. Het is een zegen voor een vereniging die een zaal beheert als men kan rekenen op de inzet van iemand die logistiek en administratief alles nauwgezet opvolgt. En dat is wat Robert altijd heeft gedaan. Samen met andere vrijwilligers stond hij altijd paraat voor de praktische afspraken van verschillende activiteiten die er plaats vonden: van fuiven, optredens, lezingen, eetfestijnen, tot huwelijksfeesten en rouwmaaltijden.

Robert straalde gezag uit, hij was ook altijd heel keurig gekleed. Vaak werd hij wel eens “de baas van De Kring” genoemd, maar Robert zelf heeft zich altijd eerder als een knecht gevoeld.
Met de jaren werden de Kring en de bijhorende zaal minder populair. Onze samenleving evolueerde. Het zondagse gebruik: naar de eucharistieviering gaan en de rest van de zondagvoormiddag in de Kring doorbrengen, was voor velen geen gewoonte meer. Voor diverse activiteiten en feesten had de gemeente voor nieuwe zalen gezorgd.
Het heeft hem ,begrijpelijk, ook erg geraakt toen de zaal waar hij met hart en ziel aan verbonden was, verkocht werd.
De activiteiten van de Kring worden in een beperkte mate verdergezet in de nieuwe polyzaal in de Appelaar, de basisschool op het Dorp. Er kan gekaart worden, de biljarttafels staan er, verenigingen zijn er welkom voor activiteiten. Het lokaal wordt ook ter beschikking gesteld van de school. Daarover zijn goede afspraken gemaakt.
Robert is nog altijd beheerder - penningmeester en blijft heel betrokken.

Ongeveer gelijktijdig met zijn engagement in De Kring maakte hij zich ook dienstbaar in de kerk. Ooit vroeg “Meester Latoir” (koster) hem om tijdens uitvaarten samen te zingen.
Robert deed dat graag. Toen Deken Van Der Meeren vervolgens vroeg om een kerkkoor op te richten, werd daar dan ook werk van gemaakt. Zo ontstond het Gangulfuskoor, eerst met meester Latoir als dirigent, daarna met Gyiot en tenslotte met de huidige dirigent Geert Delaruelle.

Toen Clinckspoor, de “suisse”, zijn activiteiten voor de kerk stopte, werd Robert hulpkoster. Zijn taak bestond/ bestaat erin alles klaar te leggen voor de vieringen.
De kazuifels en de doeken aan de lezenaars worden uitgezocht en klaargelegd, aangepast aan de periode van het kerkelijk jaar en aan de aard van de viering.
Verder moeten water, wijn en hosties bij de hand zijn. Heel wat jonge kinderen zijn door Robert opgeleid tot misdienaar. De kerkdeuren openen en sluiten en de klokken laten luiden behoren ook tot de taak van de hulpkoster.

Na al die jaren wil Robert het wat rustiger aan doen. Voor het openen en sluiten van de kerkdeuren is er een beurtrol met hem, diaken Peter en Diane. Robert wil de zondagsvieringen logistiek nog voorbereiden maar voor de uitvaarten neemt Raf De Block zijn taak over. Maar aan helemaal stoppen denkt Robert zeker nog niet.

Geboeid hebben we geluisterd naar zijn verhaal, Robert kan inderdaad al een stukje geschiedenis schrijven over zijn Oosterzeelse activiteiten. Wij danken hem voor dit gesprek maar vooral voor alles wat hij in al die jaren betekend en gedaan heeft en nog altijd betekent en doet. We wensen hem nog veel enthousiasme om betrokken te blijven bij de activiteiten in de parochie.