NIEUWS UIT HET DEKENAAT WETTEREN

NIEUWS UIT HET DEKENAAT WETTEREN
Vormings-en reflectienamiddag in verband met ‘Zorg voor zieke en kwetsbare mensen‘

In ons pastoraal werken in de parochies en in de Kerk is de reflectie over de ‘diaconie‘ soms een beetje in de vergeethoek geraakt alhoewel het een belangrijke pijler van de pastoraal is.
Om onze aandacht aan te scherpen werd vanuit de Dekenale ploeg van Wetteren op dinsdag 22 januari ’19 een Vormings-en reflectienamiddag georganiseerd voor het dekenaat.
Twee praktijkvoorbeelden toonden ons wegen die een aanzet kunnen zijn om dekenaal en per nieuwe parochie die zorg te dragen en te realiseren. 
Marina Botta, vrijgestelde in het dekenaat Deinze en coördinator in verband met de zorg voor zieke en kwetsbare mensen, bracht een rijk gevuld getuigenis over haar opdracht en werk: hoe de Kerk zichtbaar laten worden in een omgeving daar waar mensen in nood zijn. Een brede waaier aan mogelijkheden werd aangereikt. Dit veronderstelt ‘opzoekwerk‘: wie, welke vereniging doet iets voor zieke, eenzame en kwetsbare mensen in onze parochie? 
De noodzaak om afspraken te maken met de pastorale dienst van ziekenhuizen, van een palliatieve thuiszorg, met Samana, mensen met beperkingen op de hoogte houden van bepaalde bijzondere vieringen in de kerk enz. 
Enkele initiatieven werden ook doorgegeven: bv. het oprichten van een werkgroep communiedelers, vormelingen uitnodigen tot een diaconale activiteit - samen met hun ouders, hoe oudere of mensen met beperkingen betrekken bij een parochiale activiteit? hoe zorgen voor mensen die een dierbare verloren hebben?
Diaconie is geen exclusieve taak van “gewijden of vrijgestelden“, wel van ‘toegewijde’ mensen: als christenen worden wij op het einde van iedere eucharistieviering gezonden om een hart, handen en voeten te geven aan het evangelie, wie we ook zijn. Elke daadwerkelijke inzet is meebouwen aan Gods Rijk.
Adelheid Verstraeten, parochieassistente in Merelbeke-Oosterzele, gaf aan de hand van filmfragmenten twee inspiratiemodellen over ‘Spiritualiteit en Ketenzorg‘: hoe mensen met een psychische beperking kunnen geholpen en ondersteund worden.
Evelien, parochieassistente en zorgpastor in het dekenaat Ieper, Diksmuide en Poperinge, volgt, samen met vrijwilligers uit parochies en verenigingen, mensen thuis op na hun ontslag uit een psychiatrische instelling. De behoefte aan contact en begeleiding is groot. Men tracht netwerken op te bouwen tussen de zorgvragers, vrijwilligers en zorgverleners.
In Gent tracht het project ‘Labyrint‘ een zingroep te vormen: het is een samen zoeken naar zin en spiritualiteit met mensen die psychisch kwetsbaar zijn en met mensen die na hun ontslag uit een psychiatrische instelling, om die niet aan hun lot over te laten. Samen met anderen trachten zij de spirituele kracht in zichzelf te ontdekken om bepaalde uitdagingen aan te gaan.
Toon Arens, pastoraal vormingsmedewerker diaconie in het dekenaat Wetteren, gaf enkele inhoudelijke aanzetten tot reflectie in verband met de zorg voor zieke en kwetsbare mensen. Enkele reflecties:
‘Je engageren voor mensen maakt gelukkig. Ook daarom roept Jezus ons tot dienst aan anderen. Zijn oproep is een appel ten leven, een leven in verbondenheid met anderen en met God.’ … ‘Het hangt van ons allen af of het gelaat van de Kerk er een van een liefdevolle moeder of zorgzame vader is. Het diaconale gehalte van ons Kerk-zijn heeft te maken met de manier waarop we allen samen Kerk verstaan en beleven.’ …’Omdat de hele kerkgemeenschap tot dienst aan kwetsbare mensen is geroepen, is het van belang dat evangelisch geïnspireerde werkgroepen, verenigingen en voorzieningen, niet alleen handelen namens de gemeenschap, maar ook in concrete verbinding ermee.‘ …’De zorg vanwege de geloofsgemeenschap voor zieke en kwetsbare mensen is voor alles een kwestie van‘ verbinding maken’. Het gaat om relatie. … Er zit steeds meer kwetsbaar leven verscholen achter de gevels die we dagelijks voorbijlopen.‘ … ‘Als geloofsgemeenschap verbinding maken is.. mensen in hun waardigheid promoveren en tot meer harmonie brengen.‘ …

Om de grote zorg te dragen en uit te bouwen is het wenselijk dat er per nieuwe parochie een denkgroep zou zijn die de zorg voor zieke en kwetsbare mensen verder ter harte neemt, die bruggen legt naar al wie reeds op het terrein van pastorale zorg actief bezig is. ’De resultaten
van dit overleg worden overgemaakt aan de nieuwe parochieploeg die kennis neemt van de voorstellen en bekijkt hoe met deze voorstellen verder kan gewerkt worden.’ 

Deze vormingsnamiddag gaf veel materie tot nadenken maar vooral om verder zorgend te handelen met kwetsbare mensen uit onze parochies en onze samenleving, vanuit ons christen-zijn.

Annie B.