Een ontmoeting om nooit te vergeten…

Een ontmoeting om nooit te vergeten…

Een rustige zaterdagnamiddag in het ziekenhuis waar ik werkte op de spoedopname. Het was in 1994. Telefoon. Een nieuwe opname. Neen, de melding dat Moeder Teresa op bezoek kwam. Ze zou niet langs de hoofdingang komen, maar via de poort van de spoedopname. Of we haar konden ontvangen en de weg wijzen naar de dialyseafdeling, want daar zou ze een zieke komen bezoeken. Stel je voor, dacht ik, droom ik of is dit een grap of toch echt. En het was echt een half uurtje later stopte een camionette met daarin 6 zusters in witte sari gekleed. Eéntje kon je amper zien lopen, tussen de andere zusters: Moeder Teresa van Calcutta. Ze was toen 84 jaar oud, ja, ze zag er stokoud uit, maar ze straalde. Ik werd er stil van en kon geen woord uitbrengen. Ze straalde een vreugde uit, die ik moeilijk kan beschrijven. Ze kwam naar mes toe en groette lief, maar toch ook wel ingetogen. Ons contact was kort, maar echt wel krachtig. Haar boodschap was duidelijk: “God bless you. The church need you!” God zegent je en de Kerk heeft je nodig. Ze zei dit op zo’n indringende wijze, het raakte me diep, ze stak iets in mijn hand: een medaille van Onze Lieve Vrouw en zei erbij: “Vertrouw op haar.” Deze medaille heeft nog een ereplaats bij me. 
Toen ik in de kerk van Oosterzele zondag hoorde dat precies deze kleine eenvoudige vrouw, maar grote heilige onze patrones van nieuwe parochie is geworden, sprongen tranen van vreugde in mijn ogen. Hiervoor mogen we diep dankbaar zijn. Deze vrouw die koos voor de meest kwetsbaren in onze wereld, die haar leven stelde ten dienste van de armen en stervenden van Calcutta, die leefde vanuit het gebed voor de Heer mag ons voorbeeld zijn en onze beschermer. Moeder Teresa schreef in 1983 het volgende: 
“Als we bidden
zullen we geloven. 
Als we geloven
zullen we liefhebben. 
Als we liefhebben
zullen we dienstbaar zijn. 

Alleen dan kunnen we 
onze liefde voor God
daadwerkelijk maken
door Christus te dienen
als we Hem zien
in de ellende van de armen.”

Geloof, hoop en liefde spreken hieruit. Wat een voorbeeld voor ons vandaag!

Carine D’hondt